تبلیغات
 شهید سید رضا سیدعلیزاده(صمدانی) - شعری در مورد امام زمان روحی و ارواحنا له الفداء

غروب جمعه مرا بی قرار می نامند

تویی که آمدنت را بهار می نامند

بیا که بی تو یمین را یسار می نامند

که سیب و گندممان را انار می نامند

 

گرفته فتنه جهان را غروب یعنی این

بریده حلق اذان را غروب یعنی این

 

دلم گرفته از این ندبه های طولانی

از ابرهای پراکنده ی بیابانی

زنان و دخترکان بد خیابانی

قیافه های به ظاهر قشنگ ِ شیطانی

 

بیا که حال و هوای سرودنم باشی

دلیل پاکی و آیینه بودنم باشی

  

به تنگ آمده دنیا ز جنگ و خونریزی

نمانده بر تن پوشالی جهان ، چیزی

اگرچه از تب و احساس عشق لبریزی

تو خون ظلم و ستم را بگو که می ریزی

 

بیا که منتقمی تو به خون ثارالله

بیا که جلوه کند در شب سیاهم ماه

 

برای اینکه بیایی چکار باید کرد؟

چه چیز قلب تو را این چنین مردّد کرد؟

خدا دعای فرج را بگو چرا رد کرد؟

نگو که راه تو را جرم هایمان سد کرد!

 

خدا کند که بیایی ؛ ولی نمی آیی!

به سر رسد من و مایی ؛ ولی نمی آیی!

 

به ذوالفقار تو سوگند دردمان کم نیست

دقایقی که شود بی تو سردمان کم نیست

به سروقامتی ات .. برگ زردمان کم نیست

که احتمال خدا کرده طردمان کم نیست

 

به هرکسی که رسیدم در انتظارت بود

ولی نشد که بفهمم چقدر یارت بود!

 

غزل ترانه ی بیداری ام ببار امشب

غم نبودن خود را بزن کنار امشب

نهال آمدنت را بیا بکار امشب

که بی بهانه بگیرد دلم قرار امشب

 

تو هم به قول و قرارت عمل کنی باید

و کام تلخ زمان را عسل کنی باید

 

مرا ببینی و من هم ببینمت ، خوب است

که عشق لازمه اش ، هم حبیب و محبوب است

ز دوست هرچه رسد هم ، اگرچه مطلوب است

دلم اگر تو نباشی همیشه آشوب است

 

بیا که عارف و عالِم به بودنت باشم

نخواه باشم و فکر نبودنت باشم

 

شکیبا غفاریان





نظر دهید: نظر دهید - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 4 خرداد 1395 توسط : سید مرتضی صمدانی